Bienvenido

Buenos días!

Het is nu reeds een drietal weken dat ik in Mexico zit dus wordt het eens tijd jullie mijn avonturen mee te delen. Vandaar dat ik me als geboren informaticafreak (not!) eindelijk aan een blog heb gewaagd. Om het geheel overzichtelijk te houden wordt dit eerste bericht in verschillende onderdelen ondergebracht. Later volgen er nog, zoals waarschijnlijk een uitbreiding van ‘kennismakingen’ en een uitgebreide post over Puebla en zijn natuurlijke omgeving.

Veel leesplezier. (Of kijkplezier als er teveel tekst is.)

1. Verblijfplaats(en)

De koten van de universiteit waren niet echt wat we ervan verwacht hadden. Het had een gevangenis-achtige uitstraling (camera’s en omheiningen) en de bezetting was minder internationaal dan verwacht. Na de eerste dag bleek daarenboven dat we geen alcohol mochten consumeren binnen de muren van de ‘Villa Ibero’. En dus neen, ook geen pintje op het terras in’t zonnetje. Geluidsisolatie was blijkbaar ook niet voorzien... Slechts één oplossing: een huizenjacht.

Na een aantal dagen zoeken, zijn we ons gaat settlen in een huisje dicht bij de universiteit, in de colonia ‘Estrella del Sur’. Zeer rustige buurt en een schattig huisje dat ondertussen al tot ‘Casa Rubia’ is omgedoopt daar we er momenteel met drie blondjes resideren.

Cerveza à volonté (momenteel 6 verschillende soorten in onze nieuwe koelkast), rustig vrienden kunnen uitnodigen, lekker koken en je eigen stekje kunnen inkleden, wat wil je nog meer?

Puntje 2 misschien?

2. Fiesta

Door de huisvestigingsproblematiek hebben we een ietwat trage start genomen wat dat betreft. Maar het zal nooit te laat zijn om deze achterstand teniet te doen.

Het eerste feestje was voor ‘intercambios’, samen met de mexicanen van Club Internacional. Gezellig een babbeltje slaan met een pintje in de hand, en af en toe schoorvoetend wat latino-moves uitproberen, het heeft z’n charmes wel. Het was een goeie eerste stap om kennis te maken met de anderen met wie we later nog veel zulke momenten zullen beleven.

En inderdaad, dat ‘drink-een-glas-of-meer-bij-iemand-thuis-en-doe-een-babbeltje-met-goede-muziek-op-de-achtergrond-tot-in-de-vroege-uurtjes’-scenario heeft zich ondertussen al een paar keer herhaald. Vooral omdat de discotheken hier tegen 3-4 uur sluiten en dat er dan meestal nog bij iemand thuis een after-party is. Qua discotheken en flashy bars kunnen we hier niet klagen daar een gehucht van Puebla, Cholula genaamd, lijkt op één grote Gentse Overpoort.

3. Studies

Dat is toch een ander paar mouwen dan in Antwerpen... Al ben ik de meest voorbeeldige student (...), ik heb er in het verleden nooit echt een specialiteit van gemaakt naar élke les te gaan. Wel, hier is er geen keuze, het moet. Daar komt nog bij dat voor elke les een taak moet gemaakt worden en dat er niet echt examens op het einde van het semester zijn maar eerder dagelijks werk-beoordeling. We zullen het ooit wel gewoon worden een aantal keren per week voor school te werken zeker?
Het lesgeef-systeem heeft hier anders wel zeer constructief, interactief en charmant. Het zijn klasjes van maximum 25 studenten die eigenlijk gedurende 2 uur een babbeltje slaan met de professor over de leerstof. Als je naar het WC moet, of gewoon je telefoon moet opnemen, kan je op elk moment naar buiten stappen. Als iemand niest is er een kort intermezzo van een vijftiental studenten die ik koor ‘salud’ wensen aan de niezer. Die dit dan 15 keer met een hartelijke ‘gracias’ beantwoordt.

4. Klimaat

Wat betreft het weer hebben we eigenlijk een beetje pech op dit ogenblik. Het orkaanseizoen is redelijk vroeg begonnen, en hoewel dit normaal gezien dit deel van Mexico niet beïnvloedt, heeft het deze keer het klimaat wel wat in de war gebracht.

De eerste dagen hier waren zeer zonnig, warm en aangenaam, met slechts het kleine obligate buitje op het einde van de dag. Nu is er eventjes zon hier en daar, en regent en dondert het voor de rest van de dag. Volgende week komt het wel weer in orde, tot de volgende orkaan de kop opsteekt. Gelukkig zijn we dit als Belgen gewoon (niet de orkaan hé, maar de regen - of hagel zoals op de foto).

5. Kennismakingen

De vaste vriendenkring van het ogenblik bestaat uit de volgende mensen:

Sarah, Resa, Steffi, Wolfie:

(v.l.n.r.: Steffi, Teresa en Sarah)

Vier Duitsers uit Bayern met een zalige gastvrijheid. Ze hebben ons enorm geholpen bij het vinden van ons huisje en zijn er altijd bij als er iets te doen is. Sarah is het feestbeest, Resa een rustige gekkin, Steffi de zotste van de hoop en Wolfie een sportman die erg into hiking is, lo que me gusta mucho también.

Hanno: onze Duitse huisgenoot. Rustige, sportieve en grappige kerel die duidelijk losser en losser aan het komen is naarmate hij ons beter kent. (Op de foto met José)

Jose and ‘crazy’ Mike: Twee Amerikanen (José is half-Mexicaans) van Penn State University. Mike is een beetje verlegen, maar echt een toffe gast en altijd van de partij. José is ne vlotte kerel valt bijna elke afterparty in 'christ'-houding in't slaap op een tapijt :).

(links 'crazy Mike', rechts Esteban)

David: ‘el pequeño loco’ van Guatemala. Met hem valt altijd wel iets te beleven. Hij kan niet zwijgen (tot hij echt té veel gedronken heeft) en brengt iedereen overal aan het lachen. Met hem gaan we nog veel meemaken denk ik, want hij heeft al voorgesteld om ons Guatemala te laten zien en samen met hem nieuwjaar te gaan vieren in hun huis op een historische site. Looking forward to it!

(David en Elodie, een meisje uit frankrijk dat er een beetje raar uitziet op deze foto)

Esteban: De player van den hoop. Ook uit Guatemala en mega gastvrij. Altijd te vinden voor een afterparty at his place.

6. Sport

Dat staat hier op de universiteit zeer centraal. Elke dag zijn er tennis-, volleybal-, voetbal-, basketbal- ... trainingen in de namiddag. Het is hier normaal 6 keer per week 2 tot 4 uur te trainen. Om hier toch enigszins aan mee te doen zijn Loïc en ik in het basketbal-team gestapt.

Daar ik niet zo’n sportief verleden heb is het soms wel afzien, maar al kan men de dag erna niet meer bewegen, het doet toch deugd.

Er moet wel gezegd worden dat de hoogte van 2100 m waarop Puebla zich bevindt het allemaal niet echt gemakkelijker maakt.

Maak dat mee, kom dat zien: Fredje goes hoogtestage !!